patuloy na lakbay mula
Philline
Tahan Na
tapusin ko ang pagbahagi ng mga huling lakbay ng 2025 nang pa-tula
Nakapunta sa ibang bansa pagkatapos ng 20 taon na hindi lumalabas ng Pinas
Nagpaalala agad si Maya.
Nilakbay mag-isa, malawak at malaking mga gubat atbp.
Dati akong takot sa matataas, pero kahit na
kahit na
Pagdating sa tuktok
Napakasaya
Saya
Nilakbay ang nilakbay nila
Tahanan sa mata nila
Kung ano katumbas ng Maya at Tahan Na
Ng iba
I told a local man who drove me from one location to another that I was feeling nervous and excited being in a new country, a different place overseas after 20 years. And from my experience in Aotearoa, what was clear to me is that regardless of my joys in expanding and learning what Home is through other peoples and learning by the beauty of listening and living with them… I get homesick easy. “Bakit walang Jollibee?! Bakit walang nagTatagalog!” and I sob. That was me in Aotearoa at 7-8 years old when it sunk in we were going to stay there longer than the moments of my feeling excited about the newness.
We exchange stories, and I feel the history of the place speak through his stories… of the way the years were different 60 years ago and he felt like because he lived through it even as a kid. I tell him my favorite word in Tagalog.
Mahal.
brcause it could be how I call “Love”, say it’s “expensive”, but really it’s generally connected to saying… what matters most/what is worth a lot.
I, of course, made him laugh with more stories in exchange to his serious ones. What stuck with me though is how much grace he speaks about his country with without letting go of the ground.
Too much joy I want to keep to myself for now. For now, I’ll offer them to the Earth like these leaves ready to make new virths rich.
I dreamt of this island, asking me to come back and retrieve what I left there just so I can… take care of my sick biological mother. A real version of me that was full and at rest in herself… purposefully wild.
Dili…
Hindi…
Ayoko…
Sabihin…?
Sino— tayo?
Katigulangan?
Buo
Matagal ka na nilang hinahanap dito.
Kasing tiyaga ni Lolo ang mga bangka at barko
Hindi tao
Kundi mga nagdadala sa kanila patungo sa bagong mga pulo, ginhawa man o obligasyon nito
Sasalo
Carla
Ito na tayo
Pedro, pedro, pedro
Masayang nandito tayo
Eto, o
Pangpasiklab
Tagu-taguan ng Anak
Aking galak
Mga nagnakaw na uwak, aking pagkawasak
Isang pusang ilang beses tinapon ng mga kapit-bahay at kung sino pang ayaw siyang ibahay
Hindi pumayag mamatay
Kahit itapon pa nila noon
Hanggang ngayon
Inakyat ang bangin
Kumapit sa dilim
Aahon at aahon din
Ilang beses
Wala parin
Hindi ka tatalab
Kahit bahay hindi aangkin
Sa pusong malaya
Tahanan na sa paningin
Pagod na akong malungkot
Kaya wag kang magsasabi nang
naiintindihan mo ako
Sabihin mo nalang na minamahal mo ako
Ang sinapupunan ko’y buo
Tangina nga lakas nito
Pero kahit ang Diyos nagpapahinga
Kahit ang pinakamalakas mapapagod
Kahit ang pagod ay buo
At makakabuo parin ito
Pinapaalala ng mundo
Ako
Kami
Tao
Buhay ko’y babalik parin
Sa tahanang ako
Sa tahanang ako
Sa tahanang ako
Sa tahanang ako
Sa tahanang ako
Sa tahanang ako
Sa tahanang ako
Tahan na, ika’y buo






































